Zaterdag 14 augustus 2004 Folkwoods Nuenen, 2de dag.
Dit keer ben ik in 45 minuten vanuit mijn woning in zuid
Eindhoven, naar het festival terrein in Nuenen gefietst.
Dit was zeer aangenaam, aangezien het niet meer regende en
de weg eerst langs een kanaal gaat en dan via een prachtig bos.
Ik kon binnen via de back stage en werd vriendelijk
gecontroleerd door deze dames in shirt aan de poort.
Het was al rond 16.00 uur toen ik aankwam en het festival
was al in volle gang. In de eet tent zag ik de groep Slag end
Stoot. Het was helemaal niet mijn stijl maar wel reuze gezellig.
Gelijktijdig speelde in de grote tent de Eindhovense band
Inner Strenght. Ook deze band kon mij niet echt boeien.
Misschien ligt dat wel aan mij maar misschien ligt het ook
wel aan de beperktheid van dit festival, dat zich toch echt
meer richt op de Keltische folk traditie en dat is te weinig.
Hierna speelde op het grote podium de groep Mahones.
Canadese dubbels van de Pogues, alleen veel slechter.
Misschien dat door de tragische dood van 2 leden van
deze band, het live gebeuren nu niet meer zo interessant is.
Voor het publiek van Folkwoods was het in ieder geval
leuk genoeg om toegiften af te dwingen en na het optreden
stonden 2 leden van de band zowel te signeren als cd's te ver-
kopen aan enkele fans. Zegt dit iets over Eindhovense smaak?
Met 3 podia is er in ieder geval bijna elk moment ergens
wel wat te zien, hoewel sommige het voor gezien hielden.
Het programma komt jammer genoeg ook wel eentonig over.
Voor de kinderen was er een poppenkast, een trampoline
en een klimrek op eigen risico. Deze kinderen vonden de
modderpoel veel interessanter dan al dat andere vermaak.
Maar verder met het programma. In de eettent, alwaar
men 3 munten of te wel 2 euro 40 voor een frietje moest
betalen, speelde Briar in de overal te ruiken snack lucht.
Ook deze groep kreeg de mensen niet aan het dansen.
Dat gebeurde wel bij het Vlaamse Follia. Hun hadden dan ook
iets meer variatie in hun spel. Ook het Vlaamse taalgebruik
bracht meer vreugde bij het totale gebeuren op het podium.
Terug in de eettent zag ik het duo Eoin Duncan en Tony Byrne.
Ook hij kreeg de mensen daar niet aan het bewegen, want de
meesten zaten zich nog vol te stoppen, met allerlei vettigheden.
De muziek was dromerig, maar wel erg goed gespeeld.
In de grote tent heb ik nog een tijdje naar de band Omnia
uit Nederland gekeken. Deze Keltische band probeerde
nog enigszins een show te maken en het hele gebeuren
een dynamische gedrevenheid te geven. Het lukte hun
wel en het publiek bewoog gezellig met hun mee.
Hoewel er nog 3 bands op het programma stonden, ben ik
toch rondom 22.00 uur weer naar huis gefietst. Ik was nog
even bij de soundcheck van de Eliza Carthy band, maar
haar steil lag mij niet en dus hier alleen een foto van haar.
Al met al was het weer een gezellige dag en gelukkig was
het ook droog de hele dag. Als dat morgen ook zo is, dan
zal de meeste modder verdwenen zijn en hopelijk krijg ik
dan nog wat leuke muziek te zien en te horen. Groetjes
Guus E-mail guus@dse.nl www.guus.dse.nl